นินจาจริงๆแล้วต้องเรียกว่า "ผู้ใช้วิชานินจัสสึ แต่มีหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรว่าคำว่านินจาปรากฏขึ้นครั้งแรกสมัยศตวรรษที่11 ในยุคที่ซามูไรมีอำนาจ ในยุคนั้นมีนินจาจำนวนมากที่ตัดสินใจ เข้าร่วมใช้ฝีมือของเขาในการรับใช้ขุนนาง แต่ก็มีนินจาอีกบางส่วนที่แยกตัวออกมา นินจาย้ายครอบครัวของพวกเขาเข้าไปอยู่กลางหุบเขา และ สร้างวัฒนธรรมของแต่ละตระกูลขึ้นมา ตระกุลที่มีชื่อเสียงก็เช่น ตระกูลอิกะ และ โคกะ เพื่อปกป้องตระกูลของตัวเองพวกเขาได้คิดค้นเทคนิคการต่อสู้ต่าง ๆ เช่นเทคนิคการต่อสู้แบบมือเปล่า เทคนิคการต่อสู้บนหลังม้า เทคนิคการใช้ธรรมชาติเพื่อการต่อสู้ รวมทั้งการใช้อาวุธต่าง ๆ เนื่องจากเทคนิคการต่อสู้ของนินจานั้นสร้างขึ้นเพื่อต่อสู้กับซามูไร และ บุคคลที่รู้จักวิชานินจัสสึนั้นมีไม่มาก นินจาจึงเปรียบเสมือนนักรบที่อยู่ในมุมมืด เป็นสาเหตุให้เหล่าซามูไรเกิดความหวาดกลัว ในศตวรรษที่17 เหล่าซามูไรที่นำโดยโอดะ โนบุนากะจึงทำสงครามกวาดล้างเข้าสู่หุบเขาของพวกนินจา

ทุกคน คงเคยได้ยินเรื่องของนินจากันมาบ้าง คำว่าวิชานินจาที่ทุก ๆ คนชอบใช้กันนั้น ความจริงแล้วหากเรียกให้ถูกต้อง จะต้องเรียกว่าวิชานินจัสสึ หรือ นินจุสสึ ส่วนคำว่านินจานั้นจะหมายถึงผู้ฝึกวิชานินจัสสึต่างหาก ไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดเกี่ยวกับที่มาของนินจา ในบางตำรากล่าวว่ามาจากนักบวชในลัทธิชินโต ซึ่งเข้ามาญี่ปุ่นจากประเทศจีนหรือทิเบต

เรื่องของสงครามครั้งนี้ยังมีบันทึกอยู่ในตำราหลายเล่ม โดยที่นักรบและซามูไรที่มีกำลังมากกว่ามากได้เข้าทำรบกับนินจา จนในที่สุดนินจาที่เหลือรอดต้องหลบหนีไปซ่อนตัวตามที่ต่าง ๆ และ ในหลาย ๆ ยุคของประเทศญี่ปุ่นก็มีการออกกฎห้าม ไม่ให้มีการฝึกวิชานินจัสสึ ทำให้มีผู้ที่สืบทอดน้อยลงไป และ วิชาบางส่วนหายสาบสูญไป

นินจัสสึเป็นวิชาที่ไม่เปิดเผยกับโลกภายนอกจนถึงสมัยของเจ้าสำนักลำดับที่ 34 ของ โตกากุเกะริว นินโป อาจารย์มาซึอะ ฮัสสึมิ ท่านเกิดเมื่อปี1931 ในเมืองโนดะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่ออายุ 7 ปีก็ได้เข้าฝึกเคนโด และต่อมาก็ได้ฝึก ยูโด คาราเต้ และเข้าเป็นครูฝึกศิลปะการต่อสู้ในฐานทัพของสหรัฐ เมื่อท่านอายุ 26 ปีก็ได้พบกับ ปรมาจารย์ทากามัสซึ โทซึสสุกุ

เจ้าสำนักลำดับที่ 33 ของโตกากุเกะ ริว และ ได้เข้าฝึกในศิลปะการต่อสู้แบบนินจัสสึ และได้รับมอบเป็นเจ้าสำนักลำดับที่ 34 ในเวลาต่อมา และได้เกิดสำนัก บูจินกัน ขึ้นในเวลานั้นเอง

ใน 9 Ryu ของ บูจินกันประกอบด้วย 3 Ryu ซึ่งเป็นนินจัสสึ และอีก 6 Ryu เป็นวิชาการต่อสู้โบราณ โดยสำนักบูจินกัน (Bujinkan) จะเป็นสำนักที่รวมทั้ง 9 สำนักข้างต้นไว้ด้วยกัน โดยภายแรกตั้งชื่อว่า Bujinkan Ninpo ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น Bujinkan Budo Taijutsu ในที่สุด (บูจินกัน แปลว่า โรงฝึกนักรบเทพ)

ในปี 1970 อ.มาซึอะกิ ฮัสซึมิ ได้รับชาวต่างชาติเข้าฝึกในบูจินกันและเป็นการเปิดวิชานินจัสสึออกสู่โลกภายนอก ทำให้เกิดช่วงนินจาบูมในอเมริกา ซึ่งในช่วงนั้นมีภาพยนต์ที่เกี่ยวกับนินจาเกิดขึ้นจำนวนมาก และ ภาพยนต์เหล่านั้นเองทำให้ความจริงเกี่ยวกับนินจัสสึ บิดเบือนไป จนกลายเป็นของที่ดูหลอกลวงในที่สุด ทำให้แม้ปัจจุบันคนจำนวนมากก็ยังไม่เชื่อว่านินจัสสึจะมีจริง (แม้แต่ในญี่ปุ่นก็ตาม ครั้งนึงผมเคยคุยกับนักข่าวญี่ปุ่น เขาบอกว่ารู้จักแต่ ฮาโตริ )ในช่วงนินจาบูมนั้นมีบุคคลจำนวนมากที่ได้อ้างว่าตัวเองเป็นนินจา โดยนำศิลปะการต่อสู้แบบอื่น ๆ มาผสมเข้าด้วยกัน โดยอาศัยความเชื่อผิด ๆ เช่น การอ้างถึงการหายตัว การทำอะไรที่แปลกประหลาดพิสดาร ซึ่ง เป็นสิ่งที่คนทั่วไปคิดว่าเป็น "นินจา" ซึ่งทำให้เกิดความชื่อผิด ๆ กับบุคคลทั่วไป

ปัจจุบันมีวิชานินจัสสึสอนอยู่ใน 3 สำนักใหญ่ ๆ ได้แก่ บูจินกัน บูโด ไทจัสสึ (Bujinkan Budo Taijutsu) และอีกสองสำนักที่แยกตัวออกมาจากบูจินกันได้แก่ เกนบูคัน นินจัสสึ , จิเนนคัน ซึ่งแนวทางในการฝึกจะต่างกันออกไป

Koga ryu ninjutsu ปัจจุบันไม่มีแล้ว เนื่องจากเจ้าสำนักคนสุดท้ายได้เสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุในสมัยปี70 โดยที่ยังไม่ได้ประกาศผู้สืบทอด ทำให้ต่อมาเกิดผู้แอบอ้างจำนวนมาก และเป็นปัญหามาจนถึงปัจจุบัน การฝึกนินจัสสึนั้นไม่ได้เป็นการฝึกเฉพาะวิชาการต่อสู้ แต่จะเป็นการฝึกทางด้านอื่น ๆ เช่น ด้านกลยุทธ การวางแผน การฝึกทางปรัชญา การฝึกทางด้านสมาธิ การควบคุมจิตใจตนเอง โดยมีจุดมุ่งหมายการฝึกคือ พัฒนาตนเองโดยยึดถือความสงบและอยู่ร่วมในสังคมทั่วไปอย่างมีความสุข

" A true Ninja is not a killer, but a very gentle man who is experienced in a lovely true Martial Arts and above all else, he is humanist. It is my wish that people understand this well..."

SokeTanemura Shoto

"นินจาที่แท้จริงนั้นไม่ใช่นักฆ่า หากแต่เป็นสุภาพบุรุษซึ่ง เชี่ยวชาญอย่างแท้จริงในศาสตร์แห่งการต่อสู้และป้องกันตัว อีกทั้งเป็นนักมนุษยธรรมอันมีความกรุณาปราณีเปี่ยมล้น นี่คือความปรารถนาของผมที่อยากให้ ผู้คนเข้าใจ"

อาจารย์ใหญ่ทาเนมูระ โชโต้

นินจาคืออะไร..เราเรียกคนที่ฝึกวิชานินจุทสุว่า นินจา ผู้หญิงที่ฝึกนินจา เราเรียกว่า คุโนอิชิ แล้ว "นินโป" ล่ะคืออะไร นินโป ก็คือ แก่นวิชาของนินจุทสุ

เดิมทีนั้นนินจุทสุเป็นวิชาการต่อสู้และป้องกันตัวเพื่อการอยู่รอดและการดำรงอยู่ของเผ่าพันธ์ มีการศึกษาเส้นทางโคจรของดวงดาว, การใช้สมุนไพรรักษาโรค และศึกษาการทำสมาธิเพื่อให้จิตใจผ่อนคลาย นินจาในสมัยแรกๆ นั้นจึงไม่ข้องเกี่ยวกับใคร

เมื่อประวัติศาสตร์มีการเปลี่ยนแปลงไป นินจาถูกเรียกใช้เพื่อการลอบสังหารในการต่อสู้และสืบราชการลับ ไม่ต่างไปจากนักฆ่าและจารชน ในสงครามระหว่างเจ้าผู้ครองเมืองผู้มีอำนาจด้วยกันเอง นินจาได้ถูกฝึกพิเศษในแวลาอันสั้นเพื่อเน้นการทำลายศัตรูทุกวิถีทาง นินจาที่ถูกฝึกพิเศษนั้นต้องเรียนรู้การใช้อาวุธทุกประเภท รวมทั้งการสอดแนม การใช้วัตถุมีพิษ วัตถุระเบิด และการใช้เทคนิคพรางตัวต่างๆ จากจุดนี้ทำให้ภาพลักษณ์ของนินจาเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ประกอบกับผู้สร้างภาพยนตร์ได้สร้างบุคลิกของนินจาเกินจากความเป็นจริงไปมาก ยิ่งทำให้นินจาถูกเข้าใจผิดไปจากเดิมมากขึ้น

ทุกวันนี้การฝึกนินจุทสุได้เปลี่ยนไปมาก แต่เนื่องจากเนื้อหาของตัววิชานั้นเป็นศิลปะการต่อสู้ ดังนั้นนินจุทสุจึงไม่มีการทำแต้มหรือการแข่งขันเพื่อชิงชนะเลิศกันเหมือนศิลปะการต่อสู้แขนงอื่น ก้อเลยทำให้ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักมากนักในหมู่วัยรุ่น

วิชาเล่นแร่แปรธาตุ นั้นแพร่หลายไปทั่วโลก ไม่ใช่ว่าจะมีแต่ฝั่งยุโรป และไม่ใช่มีแต่พ่อมด หมอผี เท่านั้นที่ทำ ความจริงแล้วศาสตร์นี้ เป็นปฐมบทของวิชาเคมีในปัจจุบันทีเดียว เรียกว่ากำเนิดจากไสยศาสตร์มาเป็นรากฐานวิทยาศาสตร์

จุดสูงสุดของวิชาเล่นแร่แปรธาตุน่าจะเป็นการหา Lapis philosophum (ลาปิส ฟิโลโซโฟรัม) หรือ philosopher's stone (ศิลาปรัชญา, ศิลานักปราชญ์, หรือในแฮร์รี่ พอตเตอร์ เรียกว่า ศิลาอาถรรพ์) แล้วแต่จะเรียกกัน แต่บางท้องที่ก็มีเป็นของอย่างอื่นเช่นกัน แต่ส่วนใหญ่ ความสามารถของศิลานักปราชญ์นี้คือการทำให้ ตะกั่วกลายเป็นทองคำ และรักษาชีพนี้ให้กลายเป็นอมตะ

ว่ากันว่าส่วนประกอบหลักของมันคือ ปรอทกับกำมะถัน ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นสิ่งที่ตรงข้ามกันเช่นเดียวกับตะวันและจันทรา ว่ากันว่าวิชาเล่นแร่แปรธาตุนั้นมีกันทั่วโลก เชื่อไหมล่ะครับ ว่าหนึ่งในนักเล่นแร่แปรธาตุของไทยคือ สุนทรภู่ และนักวิทยาศาสตร์เอกของโลกอย่าง เซอร์ไอแซค นิวตันก็เป็นเช่นกัน

มีเพียงหนึ่งเดียวในโลกเท่านั้นที่สามารถสร้างศิลานักปราชญ์ขึ้นมาได้ เขาคือ นิโกลาส์ ฟลาเมล (ต้นคริสต์ศตวรรษที่14) หรือ นิโคลัส แฟลมเมล นั่นแหละครับ

ว่ากันว่าเขาสร้างได้โดยที่มีนางฟ้ามานำทางให้ไปค้นหาหนังสือโบราณ ที่มีแต่ภาษาเฮียโรกลิฟฟิค (ภาษาของอียิปต์โบราณ) เขาดั้นด้นไปทั่วราชอาณาจักรเพื่อถอดความหนังสือเล่มนั้นและเขาก็ทำได้สำเร็จ

นิโกลาส์สร้างศิลานักปราชญ์ได้สมบูรณ์ เขาร่ำรวยขึ้นกระทันหันในบั้นปลาย แต่ก็ยังทำตัวสมถะจนสิ้นไปด้วยวัย80ปี พร้อมกับความลับของวิชานี้ ทว่ายังมีรายงานการพบเห็นเขาตลอดศตวรรษพร้อมกับภรรยาของเขา บางตำรายังอ้างเลยเถิดด้วยว่าเขามีเรือนกายสีทอง จุดสูงสุดวิชาเล่นแร่แปรธาตุจึงยังคงเป็นปริศนามาจนถึงทุกวันนี้

ใครที่เคยดูการ์ตูนเรื่อง แขนกลคนแปรธาตุนั้น คงจะยึดติดกับอานุภาพของ วิชาเล่นแร่แปรธาตุว่าเป็นเหมือนเวทย์มนต์แขนงหนึ่ง แต่ความจริงแล้ว การเล่นแร่แปรธาตุไม่มีอะไรนอกเหนือไปจาก การค้นหาถึงธาตุใหม่ที่สามารถแปรเปลี่ยนธาตุอื่นได้อย่างศิลานักปราชญ์ และศิลานักปราชญ์ก็ไม่มีอำนาจที่จะคืนร่างให้กับพวกตัวเอกด้วยครับ